Mixtape İncelemesi: Gençliğin Son Gecesi, Kasetin İki Yüzü

Beethoven & Dinosaur'un 7 Mayıs'ta çıkan macerası Mixtape, üç arkadaşın yollarının ayrılmadan önceki son gecesini, baştan sona bir müzik listesi eşliğinde anlatıyor. IGN ve VGC'den tam puan alan, Metacritic'te 85'te oturan bu üç saatlik deneyim; "kısa" diye burun kıvıranlarla "başyapıt" diyenleri ikiye böldü. Ben ikinci taraftayım, çekincelerimle.

Bir playlist'in içinde yaşamak

The Artful Escape'in yaratıcılarından gelen Mixtape'te Stacey Rockford'u ve iki arkadaşını, kasabalarındaki son gecelerinde takip ediyorsun. Kaykay sürüyor, partiye sızıyor, çatılarda yürüyor ve geçmişe dönüşlerle bu üçlünün hikayesini parça parça topluyorsun. Her sahne, Stacey'nin kasetindeki bir şarkının etrafına kurulmuş, sahneyle şarkının birbirine kilitlendiği anlarda oyun, müzik videosuyla sinema arasında bir yerde geziyor ve bunu inanılmaz şık yapıyor.

90'lar nostaljisi, ucuzculuk olmadan

Kotaku'nun "kalp ve mizahın kusursuz karışımı" dediği yazım, nostaljiyi dekor olarak kullanmıyor; büyümenin, veda etmenin ve "acaba her şey değişecek mi?" korkusunun hikayesini anlatıyor. IGN'in tam puanlık değerlendirmesindeki tespit doğru: Mixtape, oyunlarda büyüme hikayeleri için yeni bir stil çıtası koyuyor. Görsel yönetmenlik, el çizimi dokular, cömert kamera açıları, sahne geçişleri, Annapurna kataloğunun en iyisi.

"Ama bu oyun mu?" tartışması

Gelelim tartışmaya: Mixtape yaklaşık üç saat sürüyor, başarısızlık durumu yok ve mekanik derinlik aramıyor. Çıkış sonrası bir kesim oyuncu tam da bu yüzden tepki gösterdi. Benim görüşüm: bu bir eksiklik değil, tercih, film biletinden ucuz olmayan ama sinemadan fazlasını veren, oturup tek gecede bitirilecek bir deneyim. Yine de mekanik beklentiyle girenin hayal kırıklığını anlarım; bu yüzden puanımda "herkese göre değil" çekincesi var.