Resident Evil Requiem İncelemesi: Raccoon City'ye Muzaffer Dönüş

Capcom, dokuzuncu ana oyunda seriyi doğduğu yere götürme cesaretini gösterdi, ve kazandı. Requiem, Raccoon City nostaljisini modern korku tasarımıyla birleştirirken, Leon S. Kennedy'nin dönüşünü de hak ettiği ağırlıkla işliyor. Metacritic'teki 89, abartı değil.

Raccoon City: Nostalji değil, yeniden inşa

Requiem'in şehri, 1998'in kartondan dekoru değil; yıkımın 30 yıl sonrasında, karantina duvarlarının ardında yaşayan bir hayalet şehir. Eski karakolun önünden geçerken hissettirdiği şey ucuz nostalji değil, ağırlık. Keşif, kilit-anahtar bulmacaları ve envanter yönetimi klasik dozunda ama hiçbiri hantal değil.

Korku tasarımı: RE Engine'in en iyi işi

Işıklandırma ve ses tasarımı, jump-scare'e neredeyse hiç ihtiyaç duymuyor; gerilim temposuyla kuruluyor. Yeni düşman türü hakkında spoiler vermeyeceğiz, ama serinin Mr. X'ten beri en iyi "takipçi" tasarımı olduğunu söylemek yeterli. Üçüncü şahıs ve birinci şahıs arasında geçiş yapılabilmesi, korku dozunu oyuncuya bırakan zekice bir karar.

Leon faktörü

Orta yaş Leon, serinin en iyi yazılmış hali: yorgun, alaycı, ama hala profesyonel. Yan karakter kadrosu da dolgu değil; özellikle ikinci yarıdaki ortak bölümler, aksiyon ile korku dengesini ustaca taşıyor.

Kusurlar

Son iki saat, patlayıcı yoğunluğuyla klasik "Capcom finali" tuzağına düşüyor ve oyunun kurduğu gerilimi bir miktar harcıyor. PC sürümünde çıkışta gölge titremesi sorunları vardı (yamalarla büyük ölçüde düzeldi) ve New Game+ içeriği beklenenden ince.